De brutalistische volumes in Gasthuisberg hebben door de jaren de uitzonderlijke natuurlijke topografie gemaskeerd onder een berg gebouwen. Het terugbrengen van de natuurlijke heuvel was de drijfveer achter het ontwerp. Drie volumes, ingebed in de heuvelwand als rotsen, dragen een lange balk. De balk staat loodrecht op de hoogtelijnen en de heuvel is opnieuw tastbaar.
De zwevende sterk orthogonale balk boven de - in contrast - zeer onorthogonale didactische cluster van auditoria, herbergt de laboratoria voor de faculteiten Farmacie en Gezondheidswetenschappen. De circulatie is georganiseerd langs de periferie. Deze indeling vergroot de schaal, de algemene flexibiliteit voor inrichting, de veiligheid en de beleving van de omgeving. Gebruikers genieten van een spectaculair uitzicht op de heuvel.
De uitbreiding herstructureert het bestaande complex. De voorheen grotendeels ongebruikte, donkere, vervallen patio tussen twee oudere vleugels van het gebouw wordt het kloppende hart van de campus. De natuurlijke topografie van Gasthuisberg komt tot uiting in de patio en de open ruimte. De verscheidenheid aan ingangen, trappenhuizen en hallen staat garant voor een levendige dynamiek van circulatie en ontmoeting.
